Τρίτη, 19 Οκτωβρίου 2010

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΕΦΗΡΕΡΙΔΑ ΑΤΤΙΚΑ

«Πολιτικός ο χαρακτήρας των εκλογών»

«Δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτα από τους υπάκουους διαχειριστές τις πολιτικής της κυβέρνησης και από όσους βάζουν πλάτη για να περάσει η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης» τονίζει μιλώντας στην «Α» ο Δημήτρης Μπακάλης, υποψήφιος Δήμαρχος Ασπροπύργου με τη Λαϊκή Συσπείρωση.

Ο Ασπρόπυργος είναι ένας από τους ελάχιστους Δήμους στον οποίο δεν επήλθαν αλλαγές στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης του «Καλλικράτη», ταυτόχρονα είναι ένας Δήμος που αντιμετωπίζει τεράστια προβλήματα και πολύ μεγάλα χρέη. Σχετικά δημοσιεύματα φέρνουν το Δήμο στους πρώτους στα χρέη ανάμεσα σε όλους τους Δήμους της χώρας, πως δημιουργήθηκαν αυτά τα χρέη και υπάρχει περίπτωση στη νέα πραγματικότητα του μνημονίου να μιλάμε για αναπτυξιακές προοπτικές στο Δήμο;

Με τον «Καλλικράτη» οι Δήμοι μετατρέπονται σε άμεσα όργανα της κεντρικής πολιτικής εξουσίας, που σημαίνει ότι αποκλειστικός ρόλος τους είναι να υλοποιήσουν όλα τα μέτρα που πηγάζουν από τις κυρίαρχες εφαρμοζόμενες πολιτικές. Πολιτικές φανερά αντιλαϊκές, με μόνη κατεύθυνση την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των μονοπωλίων. Από αυτό δεν ξεφεύγει ο Δήμος Ασπροπύργου, παρότι δε συνενώθηκε με κάποιον άλλο.Όσον αφορά στα χρέη, πραγματικά ο Δήμος μας βρίσκεται πολύ ψηλά στην κλίμακα των υπερχρεωμένων Δήμων. Ελάχιστοι βέβαια Δήμοι σήμερα δεν έχουν κάποιο μικρό ή μεγάλο χρέος.

Ας δούμε την ουσιαστική αιτία του ζητήματος. Το 1996 ψηφίστηκε ο νόμος που προέβλεπε το 3,5% του Κρατικού Προϋπολογισμού να πηγαίνει στην «Τοπική Αυτοδιοίκηση». Τα χρήματα αυτά δε δόθηκαν ποτέ(!), αλλά ούτε τα κεντρικά όργανα της «αυτοδιοίκησης» (ΚΕΔΚΕ κ.λ.π.), καθώς και οι δήμαρχοι και τα δημοτικά συμβούλια τα διεκδίκησαν ποτέ.

Πέρα από αυτό, το χρέος του Δήμου είναι χρέος που προκύπτει από τις πολιτικές που εφαρμόζουν Κυβερνήσεις και τοπικές διοικήσεις. Πολιτικές που μόνο γνώμονα έχουν την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των μονοπωλίων. Το επόμενο διάστημα η ανάπτυξη που θα γνωρίσει η περιοχή μας θα γίνει με την προοπτική αυτή. Κάθε δράση, κάθε σχεδιασμός που θα υλοποιείται, κάθε έργο που πραγματοποιείται και πρόκειται να πραγματοποιηθεί οδηγούν σε αυτή την κατεύθυνση.

Σε αυτό εξυπηρετεί και η υπερχρέωση του Δήμου, με το ποσό να αγγίζει τα 42εκ.€ σε δάνεια και πολλά ακόμη σε οφειλές προς τρίτους. Το αποτέλεσμα είναι τα μονοπώλια που δραστηριοποιούνται στην περιοχή να θησαυρίζουν, ενώ το βάρος πέφτει, για μια ακόμη φορά, στις πλάτες τους λαού που, από τη μια, επιβαρύνεται με βαριά δημοτικά τέλη και, από την άλλη, στερείται βασικών έργων, υποδομών και παροχών, λόγω «έλλειψης χρημάτων»(!). Είναι προφανές ότι η ποιότητα ζωής των κατοίκων της πόλης μας συνεχώς υποβαθμίζεται, το περιβάλλον καταστρέφεται, το πράσινο και οι ελεύθεροι χώροι είναι ανύπαρκτα, για να μη μιλήσουμε για τις παροχές σε παιδεία, υγεία, πρόνοια, για τον πολιτισμό και μια σειρά από άλλους τομείς.

Η κατάσταση επιδεινώνεται και θα επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο αμέσως μετά τις εκλογές, με τις πολιτικές που εφαρμόζονται στο πλαίσιο του μνημονίου και με το πρόσχημα της οικονομικής κρίσης. Να ξεκαθαρίσουμε εδώ ότι, είτε με το μνημόνιο, είτε χωρίς αυτό, τα αντιλαϊκά μέτρα του τελευταίου διαστήματος, που παίρνουν τη μορφή χιονοστιβάδας, θα εφαρμόζονταν έτσι κι αλλιώς. Έχουν σχεδιαστεί και δρομολογηθεί εδώ και δεκαετίες, στα πλαίσια της ΕΕ, και έχουν μόνιμο χαρακτήρα. Η ίδια η Κυβέρνηση έχει επανειλημμένα ομολογήσει ότι η κρίση αποτέλεσε ευκαιρία για να επιταχυνθούν οι διαδικασίες εφαρμογής των μέτρων αυτών. Ο σκοπός που παίρνονται είναι προφανής, κατακρεουργούνται οι εργατικές κατακτήσεις και τα λαϊκά δικαιώματα, για να αυξηθούν τα κέρδη των μεγάλων επιχειρήσεων.

Οπότε το ζήτημα που μπαίνει είναι για τι είδους ανάπτυξη μιλάμε. Γιατί ανάπτυξη μπορεί να υπάρξει, ή μόνο προς όφελος των μονοπωλίων, ή μόνο προς όφελος του λαού.

Τα τελευταία χρόνια στο Δήμο Ασπροπύργου αναπτύχθηκε έντονα αυτό που τα ελληνικά ονομάζουμε…logistics. Μεγάλες αποθήκες εκατοντάδων εταιρειών, αυτή η ανάπτυξη όπως και σε ολόκληρη τη δυτική Αττική έγινε άναρχα, χωρίς σχέδιο και με θλιβερό περιβαλλοντικό και αισθητικό αποτέλεσμα, ταυτόχρονα λείπουν πλήρως οι υποδομές, υπάρχει δυνατότητα μία νέα διοίκηση να ανατρέψει αυτή την πραγματικότητα;

Η ερώτηση σας συνδέεται άμεσα και επιβεβαιώνει όσα είπαμε προηγούμενα.Επιδίωξη των μονοπωλίων και των πολιτικών που εφαρμόζονται είναι η περιοχή να μετατραπεί σε κόμβο διαμετακομιστικού εμπορίου της νοτιοανατολικής Ευρώπης. Είναι χαρακτηριστικό το ενδιαφέρον που δείχνει η κινεζική COSCO, αλλά και άλλα μονοπώλια για να βάλουν στο χέρι το φιλέτο του ΟΣΕ.

Η Κυβέρνηση, με την ουσιαστική στήριξη της ΝΔ και του ΛΑΟΣ, κάνει τα πάντα για να εξυπηρετήσει τα σχέδια αυτά. Χαρακτηριστική είναι η κυνική ομολογία του πρωθυπουργού στις ΗΠΑ ότι, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του ΟΟΣΑ, οι Έλληνες είναι ο λαός που εργάζεται περισσότερο από όλους και ότι οι μισθοί είναι 60% χαμηλότεροι σε σύγκριση με τους μισθούς σε μια σειρά από άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Κάλεσε δηλαδή τα μεγάλα συμφέροντα να επενδύσουν στην Ελλάδα, προσφέροντας πάμφθηνους εργάτες χωρίς δικαιώματα και δουλειά ως τον τάφο, αλλά και ένα φορολογικό παράδεισο, αφού για τις επενδύσεις fast track, θα μειωθεί η φορολογία κάτω από 20%.

Την ίδια αντιλαϊκή πολιτική εφαρμόζουν και οι δημοτικές αρχές στην πόλη μας τις τελευταίες τετραετίες. Για παράδειγμα το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο έρχεται και αυτό τη σειρά του να εξυπηρετήσει τους σχεδιασμούς των μονοπωλίων για φτηνές και άμεσα κερδοφόρες επενδύσεις, σε βάρος του περιβάλλοντος, της ποιότητας ζωής των κατοίκων και των δικαιωμάτων των εργαζομένων.

Κυβερνήσεις και δημοτικές αρχές αφήνουν έρμαιο την περιοχή μας στις ορέξεις των μεγάλων συμφερόντων. Γιατί, για παράδειγμα, κατάργησαν το ΠΔ 84/84, που χαρακτήριζε την περιοχή περιβαλλοντικά κορεσμένη; Γιατί καθυστέρησαν το χαρακτηρισμό χρήσεων γης και όπου υπήρχαν τις καταστρατήγησαν ή τις άλλαξαν; Γιατί με αποφάσεις νομιμοποίησαν ρυπογόνες βιομηχανίες που είχαν κατασκευαστεί και λειτουργούσαν παράνομα, όπως η Ευρωχαρτική;

Ήδη από το 1992, η τότε δημοτική αρχή είχε στείλει προς έγκριση μελέτες, για να ενταχθούν όλοι οι χώροι στο σχέδιο. Δεκαοκτώ χρόνια μετά, αυτό δεν έχει πραγματοποιηθεί(!), γιατί το ΥΠΕΧΩΔΕ βάζει εμπόδια και η σημερινή και η προηγούμενη δημοτική αρχή το ανέχονται. Στις συνθήκες αυτές ο λαός μας έχει ανάγκη από εκλεγμένους αγωνιστές, συνειδητούς υπερασπιστές των δικαιωμάτων των εργαζομένων και όχι υπερασπιστές των συμφερόντων της πλουτοκρατίας. Δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτα από τους υπάκουους διαχειριστές τις πολιτικής της κυβέρνησης και από όσους βάζουν πλάτη για να περάσει η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έχουμε ανάγκη από εκλεγμένους που θα είναι στην πρώτη γραμμή του αγώνα για τα μεγάλα προβλήματα, που απασχολούν τις λαϊκές οικογένειες. Στόχος είναι να αντιπαλέψουμε και να ανατρέψουμε την αντιλαϊκή πολιτική. Να κερδίσουμε με τους αγώνες μας κατακτήσεις σε φιλολαϊκή κατεύθυνση και όχι να κατεβάζουμε τις απαιτήσεις μας και να διαχειριζόμαστε τη μιζέρια μας.

Η Δυτική Αττική είναι μία περιφέρεια που για χρόνια έχει αφεθεί στην εγκατάλειψη. Στην περιοχή υπάρχει το 40% της βιομηχανικής παραγωγής της χώρας και όμως η περιοχή μαστίζεται από την ανεργία, έχει δυνατότητα μια Δημοτική Αρχή να συμβάλει με πολιτική και δράσεις στο φλέγον ζήτημα της ανεργίας;

Η Δυτική Αττική αποτελεί περίτρανο παράδειγμα του τι σημαίνει καπιταλιστική ανάπτυξη. Μέχρι το 2008 η χώρα παρουσίαζε υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης. Αρκεί να αναφέρουμε ότι μεταξύ του 1990 και του 2007 το ΑΕΠ αυξήθηκε 5,5 φορές. Αντίστοιχοι, και ίσως μεγαλύτεροι, ήταν οι ρυθμοί στην περιοχή μας. Μια σειρά από επιχειρήσεις εγκαταστάθηκαν εδώ, καθιστώντας τη στο μεγαλύτερο βιομηχανικό κέντρο της χώρας.

Τι κέρδισε ο λαός της περιοχής, κάτοικοι και εργαζόμενοι, από την ανάπτυξη αυτή, που επιτεύχθηκε με προγράμματα λιτότητας, περικοπή λαϊκών παροχών και δικαιωμάτων των εργαζομένων; Ανεργία, σε ποσοστά μεγαλύτερα από το μέσο όρο της χώρας, ρύπανση του περιβάλλοντος, υποβάθμιση της ποιότητας ζωής και το χειρότερο, μια βαθιά οικονομική κρίση, για την οποία μας ζητάνε να κάνουμε ακόμη μεγαλύτερες θυσίες, για να βγουν τα μονοπώλια αλώβητα.

Σε αυτές τις συνθήκες γίνεται φανερότερο από ποτέ ότι ο λαός και η χώρα έχουν ανάγκη από έναν άλλο δρόμο ανάπτυξης. Μιας ανάπτυξης, για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών, όπου οι παραγωγοί του πλούτου θα είναι και αυτοί που τον απολαμβάνουν.

Ο άλλος δρόμος ανάπτυξης θα συνδυάζει την κάλυψη των λαϊκών αναγκών με την πλήρη αξιοποίηση των παραγωγικών δυνατοτήτων της χώρας μας. Πρώτα από όλα, του έμπειρου εργατικού δυναμικού, του μορφωμένου επιστημονικού δυναμικού, του τεράστιου ορυκτού πλούτου, του κατάλληλου μεσογειακού κλίματος για την παραγωγή αγροτικών προϊόντων, της πλεονεκτικής γεωγραφικής θέσης της Ελλάδας, στο σταυροδρόμι τριών ηπείρων.

Όλα αυτά όμως προϋποθέτουν ανατροπή της εξουσίας των καπιταλιστών. Προϋποθέτουν να γίνουν λαϊκή περιουσία τα βασικά και συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, οι μεγάλες δηλαδή επιχειρήσεις και να τεθούν κάτω από εργατικό – λαϊκό έλεγχο και να λειτουργούν μέσα στο πλαίσιο του πανεθνικού – κεντρικού σχεδιασμού. Δίπλα τους, θα λειτουργούν οι παραγωγικοί συνεταιρισμοί των αυτοαπασχολουμένων της πόλης και του χωριού, χωρίς να φοβούνται τον ανταγωνισμό από τα μονοπώλια και το πνίξιμο από τα χρέη και τις τράπεζες.

Εμείς, η ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ, ξεκαθαρίζουμε ότι για αυτήν την ανάπτυξη θα παλέψουμε, με όσες δυνάμεις διαθέτουμε και με όση δύναμη μας δώσει ο λαός του Ασπρόπυργου.

Ποια θεωρείτε ότι είναι τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο Δήμος Ασπροπύργου και ποιες θα είναι οι δικές σας προτεραιότητες σε περίπτωση που κερδίσετε τις εκλογές; Εάν δεν περάσει ο συνδυασμός στο δεύτερο γύρο, υπάρχει για εσάς άλλη επιλογή από το λευκό ή άκυρο;

Ο Ασπρόπυργος αντιμετωπίζει μια σειρά από οξυμμένα προβλήματα. Ήδη αναφέραμε την αυξημένη ανεργία. Υπάρχουν σοβαρές ανεπάρκειες στη φροντίδα υγείας, πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια. Το Θριάσιο νοσοκομείο αντιμετωπίζει σοβαρές ελλείψεις, τα ιατρεία και οι υπηρεσίες του ΙΚΑ υπολειτουργούν, κέντρο υγείας δεν υπάρχει, όλα αυτά σε μια τεράστια βιομηχανική περιοχή με χιλιάδες εργαζόμενους. Έντονο είναι το πρόβλημα και στην παιδεία, με τα κενά σε εκπαιδευτικό και άλλο προσωπικό, αίθουσες και άλλες υποδομές. Πολιτισμός, αθλητισμός και άλλες δραστηριότητες είναι έννοιες χωρίς περιεχόμενο, αφού δεν υπάρχει καμία υποδομή, ούτε κονδύλια διατίθενται. Για την υποβάθμιση του περιβάλλοντος, τα είπαμε και προηγούμενα, ζούμε σε μια από τις πιο υποβαθμισμένες περιβαλλοντικά περιοχές της Ευρώπης.

Γίνεται φανερό, απαριθμώντας τα οξυμμένα προβλήματα της πόλης, ότι καθένα από αυτά συνδέεται άμεσα με τα γενικότερα. Πηγάζουν από τις ίδιες αιτίες και τα γεννούν και τα διογκώνουν οι ίδιες πολιτικές. Πολιτικές που θα φέρουν σε δυσχερέστερη θέση το σύνολο των λαϊκών στρωμάτων και των εργαζομένων της χώρας.

Με αυτό το κριτήριο θα πρέπει να ψηφίσουν οι Ασπροπυργιώτισσες και οι Ασπροπυργιώτες σε αυτές τις εκλογές. Σήμερα, σε συνθήκες κρίσης και με μια συνολική επίθεση στα λαϊκά δικαιώματα, η ψήφος παίρνει, περισσότερο από ποτέ, χαρακτήρα καθαρά πολιτικό.

Με τα νέα πακέτα μέτρων που ετοιμάζει η Κυβέρνηση για την επομένη των εκλογών, όπως αυξήσεις σε ΦΠΑ, ηλεκτρικό, πετρέλαιο, Την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, αλλά και νέα πακέτα παροχών και φοροαπαλλαγών στο μεγάλο κεφάλαιο, ο λαός θα κλιθεί να «πληρώσει και πάλι το μάρμαρο».

Η διοικητική μεταρρύθμιση, «Καλλικράτης», αυτούς τους σχεδιασμούς έρχεται να εξυπηρετήσει και να εφαρμόσει.

Τα λαϊκά στρώματα πρέπει με την ψήφο τους να καταδικάσουν αυτές τις πολιτικές και τις παρατάξεις που τις στηρίζουν και τις εφαρμόζουν. Έχουμε ευθύνη, αν την επομένη των εκλογών, δώσουμε τη χαρά στα μονοπώλια και το πολιτικό τους προσωπικό να πανηγυρίσουν για τη νίκη τους, μια νίκη που θα σημαίνει νέα δεινά, για μας και τα παιδιά μας. Είναι σα να τους δίνουμε «συγχωροχάρτι», για όσα εφαρμόζουν εναντίον μας.

Ήρθε η ώρα να μαυρίσουμε τις παρατάξεις που θα στηρίξουν μπροστά στις εκλογές το ΠΑΣΟΚ και οι συμπαραστάτες του στην αντιλαϊκή επίθεση ΝΔ και ΛΑΟΣ, αλλά και ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, που με την στάση ενθαρρύνει τις φιλομονοπωλιακές πολιτικές, καθώς και δήθεν αντάρτες που θα βγουν «ως υπέρμαχοι» του λαού να τον «υπερασπιστούν», έχοντας βέβαια μέχρι σήμερα στηρίξει την αντιλαϊκή πολιτική.

Θα κοροϊδεύαμε το λαό αν κλείναμε τα μάτια σε όλα αυτά και συνεργαζόμασταν, με οποιοδήποτε τρόπο, με τις δυνάμεις αυτές. Ουσιαστικά θα στρεφόμασταν εναντίον των συμφερόντων του.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ΑΤΤΙΚΑ» ΣΤΙΣ 14-10-2010.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου